De rechterkuit bleef maar verkrampt aanvoelen, ook na 2 dagen rust. De dag voor de mijl in Lokeren besloot ik om los te lopen in Zwevezele. De afstand was 10km, ideaal om eens te zien hoe het met de kuit gesteld was.Ik liep aan een tempo van 4'30". Plots voelde ik een pijnscheut in de kuit. Ik besloot trager te lopen. De pijn verminderde maar het kwaad was al geschied.

De dag erna liet ik een echo nemen. Het verdict: contractuur ter hoogte van de aanhechting achillepees - kuit. Gevolg: 2 weken niet trainen. Een domper op de komende piste wedstrijden. Vooral het BK 10000meter vind ik een spijtige zaak. De rustperiode is nu een maand vervroegd. Die was normaalgezien voor begin juli. Al een geluk dat ik de pijnscheut kreeg tijdens het loslopen en niet in Lokeren. Anders was dit zeker een scheur geweest.

De eerste week probeer ik mijn krachtoefeningen te onderhouden. De tweede week ga ik wat  fietsen of zwemmen. Iedere dag 2x ijs op drukken was een belangrijk advies van de huisarts. Warme baden/douches zijn uitgesloten. Misschien een tip voor andere collega lopers....

Na de corrida besloot ik om de snelheid wat aan te scherpen in functie van de piste de komende weken. Ik kon mijn 200m telkens onder de 30" afwerken. Ik was fit en voelde mij vrij goed. Na de training was zowel trainer Mark als mezelf zeer tevreden.

De komende dagen voelden de benen vrij zwaar aan, van doortrainen was geen sprake. Met het vooruitzicht op de 20km van Brussel (ik moest hazen voor een tijd onder 1u20) besloten we om het rustiger aan te doen.De 20km van Brussel zelf ging in het begin vrij vlot. We liepen een constant tempo van onder de 4'. Voorbij halfweg kreeg ik echter opnieuw terug lichte verzuring in de benen. De wedstrijd zelf is een unieke belevenis. Enorm mooi maar zwaar parcours en veel volk...

Trainingsmakker Tom Vanslambrouck en ik eindigden in een tijd van 1u18'30", in feite veel te snel. Hopelijk lukt het volgend jaar beter.

Ondertussen hoop ik om de trainingen vlotter te kunnen afwerken. De eerste tests zullen Lokeren en dan Kessel-Lo zijn. Ik hoop nog een goede tijd te kunnen neerzetten in Papendal (NL) op de 5000 meter. Indien de komende weken niet vlotten dan laat ik het Bk in Jambes links liggen en wordt de rustperiode twee weken vervroegd.

Vorig jaar behaalde ik in de corrida van Torhout mijn mooiste overwinning tot nu toe. Het was één van mijn doelstellingen van dit voorjaar om er terug goed te presteren. Tevens is dit ook het Vlaams Kampioenschap bij de leerkrachten.

Met de komst van o.a. Mouton Kristof, Stijn Vandevelde, Clincke, Caby, Colpaert, Stiepi, Vansteenbrugghe... was de bezetting sterker dan vorig jaar. Mits goede benen kon ik een poduimplaats ambieëren.

Van bij de start nam favouriet Mouton het heft in handen. In het begin was de kopgroep nog vrij groot, doch verkleinde die bij de doortocht van de tweede kilometer. We zaten met zes man: Mouton, Colpaert, Vandevelde, Clinke, Caby en mezelf. Ik voelde me vrij goed en nam samen met Mouton het meeste kopwerk voor onze rekening.

Caby en Vandevelde losten na 3,5km. Mouton hield er een hoog strak tempo op na. Ik liep in een ideale positie vlak achter hem. Colpaert, in volle voorbereiding voor de Nacht, nam over waardoor Clinke ons moest laten gaan.

Even konden Colpaert en ik Mouton nog volgen, maar bij km 6,5 lieten we hem begaan. De voorsprong bedroeg echter maar een 5-tal seconden. Nu liep Colpaert constant voorop. Met Mouton hield ik geen rekening meer omdat hij een veel snellere eindspurt heeft. Ik besloot om achter Colpaert te blijven en zo lang mogelijk te wachten met de versnelling.

Colpaert hield het tempo hoog maar versnelde geen enkel moment. De laatste 400meter achtte ik mijn moment gekozen en versnelde. De tweede plaats was een feit.

Na de wedstrijd was ik zeer tevreden. Ik had de hele wedstrijd een goed gevoel. Ik won nu wel niet maar ik liep minstens even sterk als vorig jaar. Daarnaast werd ik opnieuw Vlaams kampioen bij de leerkrachten. Clubmakker Stiepi liep een beresterke wedstrijd en eindigde kort na Caby op de zevende plek.

Het mag gezegd, de organisatie verliep terug vlekkeloos. Zowel de bevoorrading, de aankomst als de prijsuitreiking verliep zeer vlot.

Uitslag:

1. Kristof Mouton      30'19"

2. Dieter Brouckaert 30'29"

3.Frederick Colpaert  30'37"

4. Stijn Vandevelde  30'58"

5. Christoph Clincke  31'03"

6. Dimitri Caby    31'09"

7. Davy Stieperaere  31'17"

Zondagavond 11 mei hoorde ik het schitterende nieuws dat onze club Eendracht Aalst kampioen is geworden in 1ste Landelijke.

Door deze prestaties komen we volgend jaar terecht in de Ere-afdeling van de Val. Pas 2 jaar geleden promoveerde de club van 2de naar 1ste landelijke. Bij vrijwel allen nummers stonden onze atleten in de top vijf. Collega's lopers Stijn Fincioen, Kim Barbé en youngster Koen Naert liepen respectievelijk de 5000meter, 1500meter en de 3000meter. Stijn en Koen eindigden derde in hun reeks, Kim tweede na Tim Clerbout.

Nu wordt het een zaak om ons volgend jaar te handhaven. Een opdracht waarin ik ons zeker zie slagen.

 Clubmakkers EA (l nr re.): Stijn Fincioen, Kim Barbé & Koen Naert.

In overleg met trainer Mark besloten we om toch aan de start te verschijnen van Snaaskerke. De afstand bedroeg 10km, dus dat viel mee.

De voornaamste concurrent ging de hitte worden. Het was reeds in de opwarming duidelijk dat het afzien ging worden. Van bij de start namen veteranen Deruddere en Verstraete het commando. Ik liep de eerste kilometer in het zog van clubmakker Stiepi en Dereere Jurgen, de twee voornaamste concurrenten voor de overwinning. Stiepi won vorige week de 5km in Brugge, Dereere bereidt zich voor op het Europees Kampioenschap duathlon binnen twee weken.

Op het moment dat ik doortrok waren we met z'n drieën weg. Vanaf dan nam Dereere over. Nu was het een zaak om zolang mogelijk te volgen. De eerste versnelling plaatste hij rond km 3. Ik liet hem begaan. Ik kon ook niet beter want mijn benen voelden zeer zwaar aan. Ondertussen moest ook Stiepi passen. Door men eigen tempo te lopen kon ik hem terug bijbenen. Toch duurde dit ook niet lang. Bij zijn tweede versnelling was hij reeds gaan vliegen. Het ging totaal niet om hem te remonteren.

De warmte maakte de wedstrijd natuurlijk alleen maar zwaarder. Ik liep nu een eigen tempo om zo de tweede plaats veilig te stellen. Dit lukte, maar het was zeer moeizaam. De wedstrijd kon niet vroeg genoeg gedaan zijn....

Dat Dereere verdiend won, kon ik vrede mee nemen. Hij gaf een zeer sterke indruk tijdens de wedstrijd. Zelf was ik ontgoocheld omdat ik niet meer weerwerk kon bieden. Mijn achterstand vond ik vrij groot. Was het de warmte of had ik Dwars door Brugge nog in mijn benen...? Het was voor mij een raadsel. Ik probeer het positief te bekijken: ik heb terug de 100ptn voor mezelf en de club. De wedstrijd zelf zal ik zo snel mogelijk proberen te vergeten...

Zondag 4 mei: Dwars door Brugge.

Toch één van mijn favouriete wedstrijden. Reden is vrij simpel. Het is in eigen streek en de omloop zelf vind ik fantastisch. Dit jaar stond ik voor de 13de maal aan de start.

Ik ambieerde een top 10 plaats. Vorig jaar eindigde ik zesde maar was de bezetting wat minder. Doordat Brugge dit jaar opnieuw opgenomen werd in het Partena criterium was dat dit jaar toch anders. O.a. Compernolle, Van Rie, Vandenbroeck, Woldu, Collignon, Vandevelde, Busselot, Coppens, Fincioen, Clincke....maakten hun opwachting.

De eerste kilometer haspelde ik af temidden in de kopgroep met de favourieten. Op het moment dat Woldu aan kop liep, ging het tempo serieus de hoogte in. Ik kon niet anders of een gaatje laten. Ik vreesde het ergste, nl. alleen de wedstrijd moeten afmaken. Ik bevond me toen in 11ste positie. Mijn betrachting was om de achterstand zo klein mogelijk te houden en wie weet....

Waar ik op hoopte, lukte ook. Enkele atleten moesten de kopgroep laten begaan waardoor ik beetje bij beetje kon naderen. Bij het bereiken van het Beursplein (km 4) beende ik Stijn Vandevelde bij. Ik recupereerde even in het zog van Stijn om dan zelf het tempo te maken op jacht naar Clincke en clubmakker Fincioen.

Op het einde van de Steenstraat (ca.5) liep ik in hun spoor. Ook nu was ik van plan even te recuperen. Gaandeweg de wedstrijd voelde ik me vrij beter worden. Het was warm maar het deerde me niet echt. Ik kon het tempo vrij goed aan. Ondertussen schoof ik op naar de 7de stek. Ik liep nu samen met Busselot en Vandevelde op de Vesten. Trainingsmakker Fini moest een klein gaatje laten.

Bij het ingaan van de laatste 4km liep ik weg van de anderen. Ik versnelde niet, maar liep een tempo waarvan ik wist dat ik dit tot het einde ging voldhouden. Mijn voorsprong bedroeg maar een 5-tal seconden. Onder luide aanmoedigingen van trainer Mark vergrootte ik die op de dichtste belagers. Ondertussen naderde ik op Bram Coppens maar de achterstand bleek toch te groot te zijn om nog te dreigen.

Grote tevredenheid na de wedstrijd. Het zag er echter niet goed uit de eerste kilometer. Ik vreesde dat Jabbeke nog in de benen ging zitten. Toch wordt het belangrijk dat ik me wat toeleg op de piste om de eerste kilometers gemakkelijker aan te kunnen.

Uitslag top 10

1. Girma Woldu                      44'08"

2. Koen Van Rie                     44'12

3. Stefan Vandebroeck          44'15"

4. Tom Compernolle               44'28"

5. Frederic Collignon              44'31"

6. Bram Coppens                   45'26"

7. Dieter Brouckaert               45'34"

8. Dries Busselot                    45'50"

9. Stijn Vandevelde                45'57"

10. Stijn Fincioen                    46'05"

14. Tom Vanslambrouck          47'13"

Woendagavond 30 april liep ik de permekeloop van Jabbeke. Een wedstrijd die ik ieder jaar loop. In eigen streek lopen is altijd plezant.

Voor de wedstrijd was het reeds duidelijk dat ik niet met de overwinning ging lopen. Woldu stond paraat. De eerste km was werkelijk zeer traag (mede door de wind). Op het moment dat clubmakker Davy een eerste keer doortrok gingen enkel Woldu en mezelf mee. De schifting was toen reeds gevoerd.

Vanaf dan was het een kat en muisspel tussen mezelf en Woldu. Een viertal kilometer was het traag, dan een serieuze versnelling van een 400meter, dan terug wat rustiger. Dit herhaalde zich een paar keer. Davy kon een paar keer daardoor terug aanpikken.

Halverwege plaatste Woldu terug een versnelling, nu moest ik hem laten gaan want mijn benen voelden dan al zeer zwaar aan door al die tempowisselingen. De laatste kilometers werkte ik op mijn eigen tempo af om zo mijn tweede plaats veilig te stellen.

Na de wedstrijd was ik toch misnoegd. Ik had beter van in het begin een hoog tempo gelopen. Nu zat ik al na enkele kilometers al met vermoeide benen (door de verschillende versnellingen). Gelukkig ging het naar het einde toe terug wat beter. Clubmakker Davy Stieperaere vervolledigde het podium.

Uitslag:

1. Woldu Ghirma                  38'03"

2. Brouckaert Dieter             38'08"

3. Stieperaere Davy              38'58"

4. Van Peteghem P.             39'23"

5. Maene Bart                      39'36"